Vlovepeugeot ชมรมคนรักเปอโยต์ (เปอร์โยต์) ประเทศไทย

สวัสดีครับ พอดีไปเทียวมาก็เลยเอารูปบรรยากาศมาฝากครับ ทริปนี้มีทุกรสชาติ หนุกหนาน หวานแหวน ยันกินข้าวลิงครับ :555:
อย่ารอช้าไปกันเลยครับ
24-11-54 ออกเดินทางเวลาประมาณ 3 ทุ่มวิ่งถนน 304 ไปโคราช-สู่ขอนแก่น-ชุมแพ-ภูกระดึง ถึงประมาณ เกือบตี 5 ครับ

เพื่อนเดินทาง เกเรบ้างแต่ก็ยังรักครับ อิๆ

ไปกันเลย อิๆ

ถึงทางเ้ข้าิอุทยานแล้ว :สุดยอด:

ครั้งหนึ่งในชีวิต..

ไหวไหมเนี่ย??

ออกเดินทางขึ้นเขา

ต้องถือไม่เท้าด้วยเหรอ  :เอิ๊กๆๆๆ:

แจ่มมากครับขอบอก (ฝาก พี่วัฒน์+พี่ตู้ โดยเฉพาะ)

น้องแจ่มๆ เขาไม่เห็นต้องใช้ไม้เท้าเลย  :Oooops:

เนื่องจากเป็นการขึ้นเขาอันยาวไกล ประมาณ 5 กม. ใช้เวลาประมาณ 3 ชั่วโมงสุดท้ายก็ถึงหลังแปจนได้ :okok:

อะไร แป๊ปเดียว ถึงยอดล่ะ มีรูประหว่างเดินแค่เนี้ย  :What:

น้องๆ เขายังหนุ่มยังสาวครับ ไอ้เราก็เริ่มจะแก่แล้ว อิๆ
โหมันเยอะครับ ขอลัดเลยละกัน อิๆ

จากหลังแปไปจุดพักแรม เดินทางเรียบ อีกประมาณ 4 กม. ใช้เวลาประมาณ 1 ชั่วโมง :เหนื่อยร้อน:

เย้ ๆ ถึงจุดพักแรมแล้ว เริ่มขึ้นเขาเวลาประมาณ 8.30 ถึงที่หมายก็เกือบ บ่ายสองครับ

จุดบริการนักท่องเทียวครับ บรรยากาศตอนบ่ายๆ

 :อะหา อะหา: :: อยากไปเที่ยวบ้างจังครับ :: ถ้ามีโอกาสไปเที่ยวขอคำแนะนำบ้างนะครับ

หลังจากเหน็ดเหนื่อยจากการเดินทางก็พักผ่อนเพื่อเตรียมตัวเทียวในวันรุ่งขึ้น (26-11-54)
เริ่มจากตื่นไปดูพระอาทิตย์ขึ้น ณ ผานกแอ่น ห่างจากจุดพักประมาณ 2400 เมตร (เดินประมาณ 30 นาที)
ดวงอาทิตย์ขึ้นเวลาประมาณ 6.10 น.
ขอบอกไว้ก่อนว่าผมถ่ายไม่เป็นครับ ภาพที่ีได้มาไม่สวยเลยครับ อิๆๆ :ยินดี อุอุอุ:

โผล่มาแล้ว อิๆ

ยินดีครับ ขอบอกว่าต้องไปให้ได้ครับ พิสูจน์รักแท้ อิๆๆ
ดูเสร็จแล้วก็เดินกลับที่พัก (เดินอีก 2400 เมตร)

ระหว่างทางก็ถ่ายรูปไปเรื่อยๆ

ดอกหญ้าในป่าใหญ่

เส้นทางเดินไม่ได้โรยด้วยดอกกุหลาบนะครับแต่เป็นใบสน อิๆ (ป่าบนภูกระดึงเป็นป่าสนเขา)

กลับจากดูพระอาทิตย์ขึ้นก็ทานอาหารเช้า ออกเดินทางไปเที่ยวต่อ จุดหมายต่อไปคือ..น้ำตกถ้าใหญ่

ผ่านลานพระศรีนครินทร์ แวะกราบพระกันหน่อย :หวัดดีค่ะ:

ป้ายต่อไป 415 เมตร น้ำตกถ้าใหญ่

ถึงแล้วน้ำตกถ้าใหญ่ พระเอกของที่นี่ก็คือใบเมเปิ้ลสีแดงๆ ร่วงหล่นเต็มพื้น ดูแล้วสวยดีครับ

ใบเมเปิ้ล เราเดินทางไปเพื่อดูสิ่งยี้ อิๆๆๆ

เราไปดูใบไม้สีแดงนี่เอง อิๆ

วันนี้ขอพักก่อนนะครับ ขอบคุณพื้นที่เว็บ Vlovepeugeot.com ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามครับ

 :love love: :อะหา อะหา:

ขอบคุณภาพสวยๆ ที่นำมาฝากกันนะครับ

เห็นแล้ว อยากไป แต่ไม่รุ้จะเดินขึ้นไหวไหม

หอบ แหงๆๆ งานนี้

   ....เห็นภาพแล้วก็น่าไป แต่ก็เหมือนกันคงไม่ไหวแน่ รึถ้าไหวก็คงอาน เฮ้อ! :เปียกปอน:

เข้ามารำลึกความหลังด้วยคน

รอชมต่อครับ

สวยครับ เมเปิ้ลแดง อยากไปเห็นด้วยตาตัวเองสักครั้ง มีที่ไหนอีกไหมครับนอกจากที่ภูกระดึง

ว่าแต่พามาแวะที่น้ำตกถ้ำใหญ่นานเหลือเกิน เมื่อไหร่จะไปต่อสักทีละครับ แอ๊ป หนาวแล้วเนี่ย  :หนาวจัง:

เออ มี 2 ที่ในเมืองไทยครับ ....แต่จำไม่ได้แล้วอิๆ
พอดีไฟล์รูปอยู่ที่บ้านนะครับ วันนี้ไม่ได้กลับบ้านต้องขออภัยครับ

ทามไมไม่มาแวะเอาแอมป์ เล่า

เดี๋ยวให้หนาวกว่านี้ แล้วจะไป(คนเดียว) ลุยโลด ไปกี่วันนี่?

 :Pika: สวยๆๆๆๆ
ว่าแต่ ระหว่างทางกลับจากภูกระดึง เค้าไม่มีข้าวขายเหรอครับ แอ็ปถึงไปแย่งข้าวลิงทานอ่ะครับ  :HoHo:

แอ๊ป ปล่อยนอนอยู่ที่น้ำตกถ้ำใหญ่ 2 คืน แล้วนะ หนาวจะแย่แล้ว  :หนาวจัง: รีบพาไปที่อื่นต่อซะทีซิครับ หรือกำลังหาเกียร์อยู่จนไม่มีเวลาเนี่ย ใจเย็นๆค่อยๆหานะ เดี๋ยวก็เจอ

ขออภัยครับ ไม่ได้เอาไฟล์รูปมาด้วย อิๆ เกียร์ก็กำลังพิจารณาอยู่ครับ ว่าจะเลือกแบบไหนดี โทรไปหาหลายที่มีหลายทางเลือกครับ

ทริปแบบนี้ คนแก่ ไม่ไหว อิ อิ

ใช่ใช่ คนแก่ไม่ไหว อย่างพี่ ศรราม สบายมากๆ

จากถ้าใหญ่เราจะไปสระอโนดาดกันต่อค่ะ

ถึงแล้วครับ แต่ไม่ค่อยมีอะไรน่าสนใจ เป็นบ่อน้ำบนภูเขาธรราดาๆ (เดินมาตั้งไกล  :เหนื่อยร้อน:)

เดินถึงสระอโนดาดก็เวลาประมาณเที่ยงพอดี ก็เลยทานอาหารกลางวันกันหน่อย มื้อนี้สุดยอดครับ ไข่ต้มฟองละ 10 บาท +ข้าวเหนียวปิ้ง อันละ 10 บาท หมูแดดเดียว... (แบกมาได้เท่านี้)

ออกเดินทางกันต่อ จุดหมายต่อไปคือผาเหยียบเมฆ ระยะทางประมาณ 2 กม.
ระหว่างทางก็ถ่ายรูปนิดหน่อยครับ

ไปสระอโนดาด ไม่พบ กินรีบ้างหรอ....

ถึงแล้วผาเหยียบเมฆ เดินกลางแดดเปรี้ยงๆ จะยกขาไม่ไหวแล้วครับ 555

ลองยกเมฆดูหน่อยสิคุณครู

ไปกันต่อเด๋วไม่ทันพระอาทิตย์ตกที่ผาหล่มสัก เหลืออีกประมาณ 5 กม.
ระหว่างทางก็ถ่ายรูปบ้าง แต่ส่วนใหญ่ไม่ค่อยได้ถ่าย เด๋วเดินไม่ทันเพื่อนๆ

ถุงยางใครหว่า ถ้าลุงตู้มาด้วยใครๆ ก็คงคิดว่าเป็นของแกแน่ๆ พี่ศรราม

อิตา บร้า แบบนี้ พี่ ศรรามก้อคันแย่สิวะ.....

อะไรไม่รู้เยอะแยะไปหมด อิๆๆ

ไม่ลืมที่จะเอา Peugeot ติดไปด้วย :love love:

ถึงแล้วผาหล่มสัก เหนื่อยมากๆ เดินมาได้ เกือบ 10 กม.
ถึงแล้วก็ต่อคิวถ่ายรูป คนเยอะ อิๆ

โห....หากไม่ได้รูปนี้มาแสดงว่าไปไม่ถึง...แล้วคิวยาวป่ะ...

พี่ๆ ถ่ายรูปให้ผมหน่อยครับ อิๆ

กำลังมันเลย เงียบไปซะล่ะ สงสัยเอามาปล่อยให้นอนค้าง 2 คืน ที่ผาหล่มสักอีกแหงๆ  :หนาวจัง:

ขออนุญาติข้ามรูปพระอาทิตย์ตกทีผาหล่มสักนะครับ เพราะถ่ายไม่ได้เรื่องครับ แต่มันจะอยู่ในความทรงจำครับ :love love:

เอามาลงสักนิดเถอะ อยากเห็น เราถ่ายความทรงจำ ไม่ได้ถ่ายภาพ

ค่ำแล้วเดินทางกลัีบที่พักกันเถอะ ระยะทางประมาณ 9400 เมตร จะถึงกี่โมงครับเนี่ย?? ออกเดินทาง..
พอตกค่ำอากาศเย็นมากครับ รูปทีุ่ถ่ายก็ออกมาอย่างที่เห็น

เอาบรรยากาศของนักท่องเที่ยวสาวๆ ไปดูก่อนละกันครับ

หกโมงครึ่งแล้ว เดินมาได้ถึงไหนแล้วเนี่ย?
เหลือ 6937 เมตรเ้อง  :Aah:

ขอบคุณที่ติดตามครับ ไว้ต่อพรุ่งนี้ละกันครับ ขอตัวไปอาบน้ำนอนก่อนครับ

มาต่อแบบลัดๆ ให้จบครับ อิๆ
ตอนเช้าๆ วันกลับ

ยามเช้าหมอกเยอะดีครับ

ขาลงแล้วครับ ขอแบกเองละกัน  :555:

ลงต่อครับ ระหว่างทางจะไม่ค่อยถ่ายรูปเพราะต้องเก็บกล้องครับทางชันกลัวเกิดอุบัติเหตุครับ

ถึงแล้วครับ
เบื้องหลังแ่ห่งความสำเร็จ

ฺBye...

ของฝากครับ อย่าแย่งกัน  :nononono:

ก่อนกลับครับ ประมาณ 4 โมงเย็น วันที่ 27 พ.ย. 54 ผานกเค้า
จากนั้นก็เดินทางกลับ และก็เริ่มกินข้างลิงเวลาประมาณ 6 โมงเย็น แถวๆ อ. ภูเขียว

คืนเดินทางกลับ ขับมาดีๆ เร่งแซงรถกระบะ พอแซงได้ความเร็วก็ลดลงๆ จนไม่วิ่ง สรุปว่าเกียร์มีปัญหาแล้วครับ โทรขอความช่วยเหลือจากหลายท่าน แนะนำให้จอดให้เย็นก่อน จากนั้นก็ลองเข้าเกียร์ขับคลานมาจนถึง สีคิ้ว แวะปั๊มพักเหนื่อยรอให้เครื่องเย็น พอออกตัวได้ก็วิ่งออกจากปั๊ม เร่งความเร็วเพื่อให้ขึ้นเนินช่วงคลองไผ่ แต่กลับต้องเบรคเพราะมีด่าน ทำให้รถขึ้นเนินไม่ไหว ซ้ำยังไหลถอยหลังไปชนรถที่จอดจ่อก้นอยู่ ต้องเรียกประกัน ตำรวจมาช่วยเข็นเข้าข้างทาง รอจนเครื่องเย็นสามารถเข้าเกียร์ขับขึ้นเนินได้ และแวะนอนที่รีสอ์ท แถวๆ คลองไผ่

ตื่นเช้า วันที่ 28 พย. ออกจากที่พักมา ทำท่าจะขึ้นเนินลำตะคองไม่ไหว แต่สามารถคลานมาได้ แวะซื้อข้าวโพดต้มที่ปากช่องซื้อเสร็จออกตัวไม่ได้ ต้องรอจนเย็นเหมือนเดิม สรุปว่าจอดเมื่อไหร่ออกตัวไม่ได้ครับ ก็วิ่งๆ หยุดๆ มาเรื่อยจนถึง วังน้อยครับ ก็เลยถ่ายน้ำมันเกียร์

สรุปสามารถพารถมาได้ใกล้สุดแค่ โรงพยาบาลธัญบุรีครับ
ส่วนคนก็ขอยืมรถเพื่อนกลับ :555:

    ....โอ้ยยยย! เหนื่อยแทนเลยครับ! :เหงื่อแตก: :เปียกปอน: :เหนื่อยร้อน:

ครับเหนื่อยนิดหน่อย ลำพังผมเองไม่เท่าไหร่ครับ ดันมีเพื่อนไปด้วยเนี่ย ...(มันทำขายหน้าทุกที อิๆ)
พอถึงธัญบุรี โทรไปยืมรถเพื่อน(ที่ทำงาน) พี่เขาขับมาให้ 5555 เปอร์โยต์ 306
เปอร์โยต์อีกแล้วเหรอ?????? :555:

ถ่ายรูปมาน้อยจังแอ็ป เดินไกลขนาดน๊านนน
แต่สุดยอดส์....เดินกันเก่งจริงๆ

ว่าแต่ ตะเองเดินได้เหมือนเขารึป่าว....

เวลาประมาณ 60-70 เปอร์เซนต์จะเป็นการเดินมากว่าครับ
ถ้ามัีวแต่ถ่ายรูป จะไ่่ม่ทันกลุ่ม ต้องวิ่งหอบเลยครับ
อีกอย่างก็ต้องเซฟแบตด้วย กลัวแบตหมดครับ
ถ่ายมาได้ไม่สวยครับ ก็เลยลงประมาณนี้ อิๆ จริงๆ ก็มากอยู่ แต่ไม่เปิดเผยครับ :555: