|
หัวข้อ: บทเรียนบทที่ 1 เริ่มหัวข้อโดย: porGTI ที่ วันพุธที่ 15 สิงหาคม 2012 เวลา 11:43:48 ผมเอารถ 205 ลูกรักคันใหม่ของผม ไปทำสีล้อแบบวันเดียวได้ ก็เลยต้องถอดล้อแล้วทิ้งรถไว้ที่ร้านทำสี 1 วัน โดยปกติเวลาที่เอารถไปทำอะไรแล้วต้องทิ้งรถไว้ ผมก็จะออกมาจากอู่เลยไม่ไปเฝ้าดูเค้าทำอะไรทั้งนั้น อาจเป็นเพราะหนึ่งคือเชื่อใจอู่ที่ใช้อยู่ประจำ อีกอย่างคือเกรงใจไม่อยากไปเกะกะจุกจิกจู้จี้เวลาเค้าทำงาน ครั้งนี้ผมตกลงราคานัดหมายเวลาต่างๆ เรียบร้อยแล้ว ก็ตั้งท่าจะพุ่งออกมาเลยเหมือนกัน เหลือบไปเห็นเด็กกำลังจะถอดล้อเลยเข้าไปดูซะหน่อย เห็นเด็กสอดแม่แรงเข้าไปใต้ท้องรถ ทำท่าเล็งๆ อะไรอยู่ ผมก็เลยเดินเข้าไปบอกว่าจุดขึ้นแม่แรงมันอยู่ตรงครีบนี้นะ ว่าแล้วก็ชี้ไปที่จุดขึ้นแม่แรงของรถตามที่เราๆ ทราบในคู่มือ แต่เด็กบอกว่ารู้แล้วแต่ตรงนั้นเค้าจะเอาไว้วาง 3 ขา ก็เลยมองหาจุดขึ้นแม่แรงตรงอื่น เออ...ปกติเราก็ใช้แต่จุดที่จะขึ้นแม่แรงเท่านั้น เพราะจุดที่จะตั้ง 3 ขามักจะเป็นช่างซ่อมรถที่มักจะเป็นผู้ใช้ ก็เลยดูๆ ไปก่อนคิดว่าว่าเค้าอาจจะรู้ดีกว่าเรา ซักพักพอเด็กหาตำแหน่งเหมาะๆ ได้ก็ขึ้นแม่แรง "กร็อบ" เอาแล้วสิ ผมก้มลงไปดู ปรากฎว่าตัวถังบุบ ผมก็เลยบอกให้เอาแม่แรงลง เด็กมันก็ยังไม่เอาลงแถมทำท่าหงุดหงิด ผมบอกเดี๋ยวขอโทรถามอู่ก่อน เด็กมันเก้ๆ กังๆ สักพักก็ค่อยเอาแม่แรงลง แต่ทำท่าหงุดหงิดใส่ แล้วมันก็พูดว่า "รถมันเก่าแล้วขึ้นแม่แรงตรงไหนก็บุบทั้งนั้นแหละ" ในใจผมโกรธมาก แต่คิดว่าของๆ เราต้องอยู่กับมันทั้งวันไม่อยากชวนทะเลาะเดี๋ยวมันวางยาก็เลยไม่อยากใส่ใจ พอโทรถามช่างแว่นเสร็จได้ตำแหน่งสำหรับวาง 3 ขาแล้ว ก็เป็นอันจบเรื่อง ผมยืนดูเด็กมันถอดล้อต่ออีกสักพัก ถ่ายรูปโน่นนี่นั่นให้มันเห็นว่าเรามีหลักฐาน อย่ามาตุกติก แล้วจึงออกมาจากร้าน
บทเรียนครั้งนี้สอนให้รู้ว่า รถเราเอง เราควรรู้ดีกว่าคนอื่น (แนบรูปมาให้ดูจุดที่วงไว้คือตรงที่มันบุบเป็นรอยถ้วยของแม่แรงครับ) หัวข้อ: Re: บทเรียนบทที่ 1 เริ่มหัวข้อโดย: Visan_406 ที่ วันพุธที่ 15 สิงหาคม 2012 เวลา 12:03:25 โห !! เสียดาย....
เสียใจด้วยครับ หัวข้อ: Re: บทเรียนบทที่ 1 เริ่มหัวข้อโดย: jarb20 ที่ วันพุธที่ 15 สิงหาคม 2012 เวลา 12:43:19 อู่ซ่อมหรืออู่ต่างๆ ก็จะประมาณนี้แหละ เราเองซิต้องคอยพะวงว่า ช่างหรือลูกมือช่าง จะทำความเสียหายให้กับรถของเราหรือไม่ รถใคร ใครก็รัก ไม่ว่าจะเก่า หรือใหม่ ยิ่งไปยืนดูตอนเขาทำงาน ก็จะถูกหงุดหงิดใส่ (ไม่ใช่ช่างอย่ารู้ดีกว่าช่าง) ผมเองเจอกับอู่มาสารพัด ต้องทำใจครับ หรือไม่เกินความสามารถก็พยายามทำเองดีกว่าครับ
หัวข้อ: Re: บทเรียนบทที่ 1 เริ่มหัวข้อโดย: boomberman ที่ วันพุธที่ 15 สิงหาคม 2012 เวลา 13:56:49 เห็นแล้วเซงแทนอู่แบบนี้...
หัวข้อ: Re: บทเรียนบทที่ 1 เริ่มหัวข้อโดย: tawan kansorn ที่ วันพุธที่ 15 สิงหาคม 2012 เวลา 15:57:24 ไอ้พวกลูกมือสั่วๆแบบนี้น่าถอนฟันมันออกด้วยเท้า
หัวข้อ: Re: บทเรียนบทที่ 1 เริ่มหัวข้อโดย: โจ เทียนทะเล ที่ วันพุธที่ 15 สิงหาคม 2012 เวลา 16:39:25 พอจะบอกชื่ออู่หรือแถวที่อยู่ของอู่นี้ได้หรือป่าวครับจะได้เป็นข้อมูลให้สามาชิก...
หัวข้อ: Re: บทเรียนบทที่ 1 เริ่มหัวข้อโดย: porGTI ที่ วันพุธที่ 15 สิงหาคม 2012 เวลา 22:12:04 เพิ่งกลับมาถึงครับ มีเรื่องตื่นเต้นอีกเล็กน้อย คือพอถึงกำหนดเวลาที่จะไปรับรถ ผมก็โทรไปเช็คว่าเสร็จหรือยัง ปรากฎว่าเจ้าของร้านแจ้งว่าฝาครอบหายไปอันนึง เพราะตากแดดไว้บนหลังคารถปิคอัพของร้าน แล้วลูกน้องขับรถออกไปโดยไม่ดู หล่นหายกลางทาง ตามเก็บมาได้ 3 อัน อุแม่เจ้า ล้อลายหนมครก จะไปหาฝาครอบที่ไหนเล่า เวรกรรม เจ้าของร้านก็แสดงความรับผิดชอบโดยบอกว่าจะลองเบิกศูนย์ดู ผมก็บอกว่าศูนย์ไม่น่ามี ล้อมันก็หายากพอดูอยู่แล้ว นี่แค่ฝาครอบเฉยๆ คงจะหาได้หรอก ผมยืนยันว่ายังงัยเค้าต้องรับผิดชอบ ตัวเงินไม่สำคัญเลย ชดใช้ผมมา 4-5 ร้อยผมก็ไม่อยากได้ เพราะปัญหาคือมันหาไม่ได้ แต่พอผมเดินทางไปถึงร้าน ปรากฎว่าเด็กบอกว่าหาเจอแล้ว...ผมไม่รู้ว่ามันเป็นเรื่องจริงเท็จยังงัย วางยาหรือเปล่า ผมไม่อยากสืบ แค่มีของกลับมาสมบูรณ์ผมก็ดีใจแล้ว เรื่องผลงานผมไม่ดูอะไรแล้ว ไม่ตรวจอะไรทั้งสิ้น เพราะตอนไปเอาต้องรออีกราวชั่วโมงเพราะปรากฎว่าตอนใส่ยางพบว่าสีไม่แห้ง เลยต้องเก็บงานใหม่อีกเล็กน้อย ก็เลยพึ่งกลับมาถึงบ้านครับ
บทเรียนนี้ไม่ได้ต้องการให้ anti ร้าน ร้านเค้าลูกค้าเยอะอยู่แล้ว เราไม่ไปใช้ซัก 2-3 คัน เค้าไม่เจ๊งหรอกครับ เด็กร้านความรู้-การศึกษาระดับไหน ไม่ได้ดูถูก แต่ลองคิดดูดีดี ถ้าเราคิดว่าเรามีความรู้มากกว่าเค้าเราก็ต้องดูแลตัวเองเท่านั้นเอง แต่ถ้าใครอยากรู้จริงๆ PM มาถามก็แล้วกันครับ จะบอกแค่พิกัดนะครับ กฏหมายการเผยแพร่ทางออนไลน์ตอนนี้มันแรงครับ หัวข้อ: Re: บทเรียนบทที่ 1 เริ่มหัวข้อโดย: tawan kansorn ที่ วันพฤหัสบดีที่ 16 สิงหาคม 2012 เวลา 03:18:44 ขอชื่อร้านหน่อยครับ จะได้ระวัง [email protected]
หัวข้อ: Re: บทเรียนบทที่ 1 เริ่มหัวข้อโดย: GaSzOhOl ที่ วันพุธที่ 22 สิงหาคม 2012 เวลา 01:37:12 สุดจริงๆครับ ไอพวกเด็กร้านแบบนี้...มันมีที่ขึ้นเยอะแยะไม่ขึ้น ดันไปขึ้น ตัวถัง !!
ผมละขึ้นแทนเลยอะคับ โว๊ะ เซ็งฉิบ.... ปล.คันเขียวคันนี้ที่จอดร้านพี่แว่นใช่มั้ยคับ ? ชอบสีมากๆเลยคร๊าบ โดนใจอย่างแรง ฮ่าฮ่า หัวข้อ: Re: บทเรียนบทที่ 1 เริ่มหัวข้อโดย: madmax ที่ วันพุธที่ 22 สิงหาคม 2012 เวลา 02:49:57 ซ่อมชุ่วงล่างนี่ถ้าไม่ใช่อู่เปอร์โยต์ หรืออู่ที่มีฮ้อยผมไม่ค่อยอยากเข้า เบื่ออีตรงต้องคอยบอกเวลาขึ้นแม่แรงนี่แหละ
เผลอเป็นไม่ได้ มันจะล่อขึ้นแม่แรงตรงกลางแครงอย่างเเดียวเลย แถมบางคนเราบอกยังกลัวเสียฟอร์มไม่ยอมขึ้นด้านข้าง เจือกแถไปขึ้นตรงคานหน้าอีก เอากะมันซี หัวข้อ: Re: บทเรียนบทที่ 1 เริ่มหัวข้อโดย: apo ที่ วันพุธที่ 22 สิงหาคม 2012 เวลา 06:15:47 ซ่อมชุ่วงล่างนี่ถ้าไม่ใช่อู่เปอร์โยต์ หรืออู่ที่มีฮ้อยผมไม่ค่อยอยากเข้า เบื่ออีตรงต้องคอยบอกเวลาขึ้นแม่แรงนี่แหละ เผลอเป็นไม่ได้ มันจะล่อขึ้นแม่แรงตรงกลางแครงอย่างเเดียวเลย แถมบางคนเราบอกยังกลัวเสียฟอร์มไม่ยอมขึ้นด้านข้าง เจือกแถไปขึ้นตรงคานหน้าอีก เอากะมันซี :like: หัวข้อ: Re: บทเรียนบทที่ 1 เริ่มหัวข้อโดย: surapong18 ที่ วันพุธที่ 22 สิงหาคม 2012 เวลา 11:50:10 Peugeot 205 นี่ อะไหล่ ต่างๆ หาไม่ง่ายนัก
ทางที่ดี ต้องเฝ้า สถานเดียว ครับ โอกาสที่ เด็กฝึกงาน จะทำของพัง อ้างว่า หาย ประมาท เลินเล่อ ตั้งใจขโมย และ สลับ อะไหล่/ของ เกิด ขึ้นได้ แบบเดียวกับ อู่/โชว์รูม มินิที่เป็นข่าว เมื่อไม่นาน อย่าปล่อย ให้มีโอกาส คนชุ่ยๆ มักว่าเราจุกจิก แต่เราต้องจุกจิก ครับ เพราะ พวกเธอมัน ชุ่ย ตลอดมา และ อาจจะตลอดไป |