Vlovepeugeot ชมรมคนรักเปอโยต์ (เปอร์โยต์) ประเทศไทย

ก่อนอื่นต้องขออนุญาตใช้พื้นที่ซักเล็กน้อย จากเว็ปมาสเตอร์ก่อนนะครับ( พี่ปอนด์ พี่ป๋าเฮง พี่ต้น ) เพื่อบอกเล่าถึงทริปในวันหยุดพิเศษ ที่ผ่านมานะครับ( 9 - 13 มิถุนายน 49 )  ถ้าเห็นว่าภาพต่างๆกินเนื้อที่มาก รบกวนเว็ปมาสเตอร์ลบออกได้เลยนะครับ 
    เข้าเรื่องเลยนะครับ  ก็คือว่าในช่วงวันหยุดพิเศษที่ผ่านมา  ผมได้เกิดกิเลสอยากพาเจ้าสิงห์คู่ใจ( 405 GR  ออโต้ เครื่องเดิมๆปี 92  ติดแก๊ส LPGมาได้  11 เดือนแล้ว )  ออกไปตะลุยทัวร์ต่างประเทศ  นั่นก็คือ สปป.ลาว  ซึ่งเป็นโซนลาวใต้ที่กำลังดังกันอยู่ขณะนี้น่ะครับ   ซึ่งการไปคราวนี้ไปแบบไปกันเอง  ไปกัน 4 คน นั่งเต็มรถแบบสบายๆ ( ไม่ได้ไปแบบทริปทัวร์นะ )   ซึ่งรายละเอียดจะเป็นดังต่อไปนี้นะครับ
-การเข้า สปป.ลาว ตอนนี้ไม่ต้องขอวีซ่า / คนไม่มีพาสปอร์ต  ก็ไปทำบอร์เดอร์พาส(ชั่วคราว)ได้  แต่เรา 4 คน  มีพาสปอร์ตครบ ทั้ง 4 คน
-รถยนต์ที่นำออกนอกประเทศ  ต้องไปขอพาสปอร์ตรถ ที่ขนส่ง( ตามเขตที่รถเรา สังกัด) ของผมๆไปขอที่ขนส่งหมอชิตเก่า เสีย 55  บาท
-ใบอนุญาตขับรถ  ที่ได้รับการแปลเป็นภาษาอังกฤษแล้ว( เสียค่าธรรมเนียม 20 บาท )  แต่ผมขอเป็นใบขับบี่สากลเลย  สะดวกดี  เสีย 505  บาท
-ถ้ารถยังติดไฟแน้นซ์อยู่จะต้องไปขอใบมอบอำนาจจากไฟแน้นซ์เสียก่อนแล้วขอยืมเล่มเขามาด้วย(เสียเท่าไหร่ผมไม่รู้ครับ) ของผมไม่ได้ติดไฟแน้นซ์ครับ  ก็เลยไม่ต้องทำข้อนี้ครับ
เอกสารที่จะต้องเตรียมมีดังนี้( สำหรับคนที่ถือพาสปอร์ต ไม่ต้องเตรียมอะไรอีกเลย )
    สำหรับคนที่ไม่มีพาสปอร์ต
1.รูปถ่าย 1 - 2 นิ้ว   จำนวน  3  ใบ
2.สำเนาทะเบียนบ้าน    3   แผ่น
3.สำเนาบัตร ปชช.     3   แผ่น( พร้อมตัวจริง )
4.ใบขออนุญาตผ่านแดนชั่วคราว( ขอที่ ตม.ได้เลย )
5.ค่าธรรมเนียม ตม.ไทย  ฟรี
    สำหรับรถยนต์  มีเอกสารดังนี้( ด่าน ตม.ช่องเม็ก ที่อื่นๆคงจะเหมือนๆกันแหละ)
1.หนังสืออนุญาตรถระหว่างประเทศ( พาสปอร์ตรถ )    2  ชุด ( ตม. เก็บ 1 ชุด  /  ศุลกากร  เก็บ 1 ชุด )
2.สำเนาคู่มือทะเบียนรถ(เล่ม) พร้อมตัวจริง     2   ชุด
3.สำเนาพาสปอร์ตคนของเจ้าของรถ     2   ชุด
4.สำเนาใบขับขี่(แปลเป็นภาษาอังกฤษ / หรือใบขับขี่สากล )    2   ชุด
5.สำเนาบัตร ปชช. ของเจ้าของรถ( ตอนแรกผมงงว่าเอาไปทำไม ในเมื่อมีพาสปอร์ตแล้ว  แต่เขาก็เอานะครับ )
6.ค่าธรรมเนียมเอารถออกนอกประเทศ ที่ตม.  100  บาท   แต่ตรงศุลกากร    ฟรี
   พอข้ามไปฝั่ง สปป.ลาว( ด่านวังเต่า ) เริ่มเดินรถด้านขวาแล้วนา...( อัตราแลกเปลี่ยนวันที่ผมไปอยู่ที่  264 กีบ  / 1 บาทไทย )
1.เอกสารจะได้จากตมไทย  เพื่อยื่น ตม. สปป.ลาว
2.ค่าธรรมเนียมสำหรับคน  จ่ายคนละ  2 หมื่นกีบ หรือประมาณ 75   บาทไทย(ต่อรองได้อาจจะเหลือแค่คนละ 70 บาท)
3.ค่าธรรมเนียมรถยนต์ใช้ทางหลวงใน สปป.ลาว  8 หมื่นกีบหรือ 300  บาทไทย(ถ้ารถตู้หรือรถอื่นๆก็จะอีกราคานึงนะ)
4.ค่าธรรมประกันบุคคลที่สาม(พรบ.) อีก 8 หมื่นกีบ( 300 บาทไทย )
5.ค่าพ่นควัน(ยา)กันเชื้อโรค(มั้ง)อีก 5 พันกีบ( ประมาณ 20 บาทไทย)
    จากนั้นก็ยาวโลดดดด( ถนนเป็นของเรา  อ้ออย่าลืมชิดขวานะครับ ).....

นี่คือพาสปอร์ตรถ

เริ่มออกเดินทาง  วันที่ 9 มิถุนายน  2549  เวลา  11.20 น.  แวะเติมแก๊ม LPG  ที่ปั้มซัสโก้  บางพูนเต็มถัง  489  บาท(มีของเก่าเหลือนิดหน่อย) และเติมน้ำมันสำรองไว้อีก 500 บาท( จริงๆไม่ค่อยใช้น้ำมันเลย 2-3เดือน สับมาใช้ที ทีละ 10-15 นาที  อิอิอิ )  จากนั้นก็มุ่งหน้าสู่อุบลราชธานี ประมาณ 13.10น.  แวะทานข้าวบ่าย ที่ลำตะคองครับ
ในรูปจะเห็นสาวๆกำลังหม่ำกันใหญ่เลย ครับ...

จากนั้นก็ยาวเลยครับ  พอถึงโคราชแวะเติมแก๊สอีก  274  บาท( ลิตรละ 10.25)  ลืมบอกที่บางพูนรังสิต  ลิตรละ  9.25 บาท เอง  จากนั้นก็ยาวไปถึงบุรีรัมย์  ก็แวะเติมอีก  ที่ปั้มตรงทางแยกเลี่ยงเมืองเขากระโดง  อีก  204  บาท( ลิตรละ 10.25 บาท เท่ากะโคราช แฮะ)  จากนนั้นยาวถึงอุบลเลยครับ   ถึงอุบลเวลา18.50 น.   รีบเช็กอินเข้าที่พัก( ที่อาคารศูนย์วัฒธนธรรม มหาลัยราชภัชอุบลราชธานี)  เพราะต้องการร่วมจุดเทียนถวายพระพร  แด่พระองค์ท่าน  พร้อมๆกับทาง กทม.น่ะครับ

ตอนเช้าวันที่ 10 มิถุนายน 2549  เวลา 08.10น.  ออกเดินทางจาก ม.ราชภัฏอุบลฯ  มุ่งหน้าสู่อำเภอสิรินธรและด่าน ตม. ช่องเม็ก  ก่อนออกไปถ่ายรูปกันที่อาคารศูนย์วัฒนธรรม  เสียก่อน....ว่าครั้งนึง...เราก็เคยมาพักที่นี่นา....

ก่อนนออกไป  แวะเติมแก๊สที่ปั้ม ตรงข้ามโรงแรมลายทอง  ในเมืองอุบลฯ ก่อน  415  บาท( ลิตรละ  11.69  บาท  แพงที่สุดในประเทศไทย )

ถึงด่าน ตม. ช่องเม็ก 09.05 น.  มองเห็นรำไรข้างหน้าแล้ว

เสียเวลาอยู่ที่ ตม.ช่องเม็กกับ ตม. วังเต่า ของ สปป.ลาว เพื่อเดินเรื่องเอกสาร  ตามรายละเอียดข้างต้น  ประมาณ 1 ชม.( เพราะคนเยอะมาก )  จากนั้นก็ออกจากด่าน ตม. วังเต่า  มุ่งหน้าสู่เมืองปากเซ( ขับชิดขวาเด้อ..)  ซึ่งระยะทางประมาณ  45  กม.  ยาวโล๊ดดดดดดดดดด

พอถึงสะพานลาว - ญี่ปุ่น  แล้วก็จะถึงเมืองปากเซ  ซึ่งเป็นเมืองหลวงของแขวงจำปาสัก ครับ  อ้อตอนขึ้นสะพานนี้ฟรีครับ  แต่ตอนลงมีด่านเก็บเงินค่าผ่านนะครับ  5  พันกีบ( แต่ตอนนออกแค่ 2 พันกีบ เอง )

ถึงเมืองปากเซ ก็ตรงไปที่โรงแรมชั้นหนึ่ง  ที่ดีที่สุดของเมืองนี้( เขาว่าอย่างนั้น )  คือโรงแรมจำปาสัก  พาเลซ โดยไม่ได้มีการจองล่วงหน้าแต่อย่างใด(แบบเสี่ยงเอา  แล้วแต่ดวง ถ้าไม่มีห้องว่าง ก็จะไปหาโรงแรมเกรดรองลงไปเอา)  แต่ปรากฏว่าฟลุ๊ค  พอดีเหลือห้องเดียวเป็นห้องใหญ่ และเป้นห้องที่บุคคลสำคัญๆระดับประเทศชอบไปพัก  ปรึกษากับทีมงาน( 4 คน ) เอางัย  สรุปเอาก็เอาว่ะ...จัดการเช็คอินเลย ( มารู้ทีหลัง จากบริกรโรงแรมเล่าให้ฟัง ว่าสมเด็จพระเทพฯ  ก็เคยมาประทับที่โรงแรมนี้ เมื่อครั้งมาเยือน สปป.ลาว ช่างเป็นบุญของเราแท้ๆ)  ขอพูดถึงโรงแรมนี้ซักนิดนึง  เมื่อก่อนโรงแรมนี้เป็นวังของเจ้าฟ้าบุญอุ้ม  ต่อมาเมื่อ สปป.ลาว เปลี่ยนแปลงการปกครอง  จึงได้ปฏิรูปปรับปรุงโรงแรมนี้ขึ้นมาเพื่อการท่องเที่ยว  นั่นเอง   จากนั้นก็ออกไปเที่ยวต่อเลย  มุ่งหน้าสู่น้ำตกตาดฟาน-ตาดเยือง  ต่อไป  ซึ่งอยู่ห่างจากเมืองปากเซประมาณ 4 -50 กม.

ก่อนออกไปน้ำตกตาดฟาน-ตาดเยือง  แวะล้างเจ้าสิงห์ยกขาคู่ใจก่อน  เพราะเขาเลอะเหลือเกิน  ราคาค่าล้างก็  25000  กีบ  หรือประมาณ 95  บาท  ไทย น่ะรับ

จากนั้นก็มุ่งสู่ถนนหมายเลข 23  ตรงไปประมาณ  กม. ที่  42  ก็จะมีทางแยกเลี้ยวขวาเข้าน้ำตกตาดเยือง( แต่น้ำตกตาดฟานจะถึงก่อน  อยู่ประมาณ กม. ที่ 38 )

แต่ผมไปแบบไปกันเองเลยไม่ได้เรียงลำดับ  คือแบบว่าอยากแวะไหนก่อนก็แวะน่ะครับ  แต่ทัวร์เขาจะไปไล่จากไกลสุดมาก่อน   มาถึงตาดฟานรีสอร์ท  ผมก็เสียรู้พี่น้องผมซะแล้ว  พวกมากั้นทางให้ผมเลี้ยวเข้าไปที่จอดรถของเขา  เสียอีก 5 พันกีบ( ค่าจอดรถ)  ซึ่งจริงๆแล้วสามารถเอารถเข้าไปจอดที่ก่อนจะถึงทางลงดูน้ำตกได้เลยไม่ต้องเสียค่าจอด  เสียแค่ค่าเข้าชม  คนละ  2  หมื่นกีบ หรือประมาณ  75  บาท  เท่านั้นเอง

ไหนๆก็ไหนๆ  เอาก็เลยเดินดูสินค้าขายระทางลงไปชมน้ำตกก็แล้วกัน  อิอิอิอิอิ( สาวๆๆ ชอบ )

ทางเดิน(รถก็เข้าได้)เข้าชมน้ำตกตาดฟาน  ประมาณ 2-300  เมตร  ครับ

ถึงเสียทีนะ  น้ำตกตาดฟาน  ที่สูงที่สุด( เขาว่างั้นนะ)  แต่เข้าไกล้ไม่ได้  เนื่องจากเป็นหุบเหวลึกลงไปประมาณ 5  กม.

อีกภาพละกัน

เมื่อถ่ายรูปจนพอใจแล้ว(โอ้เอ้ได้ เพราะเราไปกันเอง)  ก็มุ่งหน้สู่น้ำตก ตาดเยือง  ซึ่งเขาว่ากันว่าสวยแบบหวานๆใสๆ  วิ่งไปตามถนนหมายเลข  23  ถึงประมาณ กม. ที่ 42  ก็เลี้ยวขวาเป็นถนนลูกรัง  และมีทางชัน  ถ้าฝนตกหมดสิทธิ์ขึ้นและลง  เพราะว่าถนนเป็นดินเหนียวลื่นมากๆๆๆ  แต่ผมโชคดี  ฝนม่ายตก ครับ  ในรูปมีผมด้วยแล้ว   ฮา...

นี่ละครับ  สวยสุด สวยแบบหวานๆใสๆ ครับ  น้ำเย็นมากๆ  ลงไปข้างล่าง  ถ่ายรูปต้องเร็วนิดนึง  ไม่งั้นละก็ไอน้ำเกาะเลนส์  ถ่ายออกมาภาพจะมัวๆครับ( ผมโดนมาแล้ว)

บรรยากาศก่อนลงชมน้ำตก  ก็จะมีร้านรวงขายของกันเพียบ  เห็นแล้ว  ผมนึกถึง  ภูกระดึงบ้านเราครับ  เหมือนกันเป๊ะ( ร้านขายของน่ะ )

อ้อระหว่างทางเข้าชมน้ำตก  มันจะมีช่วงนึงที่ถนนจะเลียบกับหุบเหว( ไม่ลึกมาก)  ผมประทับใจ  รั้วกัน กันรถลื่นไถลตกจังเลย( ผมคิดของผมเองนะครับ )  ดูภาพนะครับ

เมื่อเราชมน้ำตกอิ่มหนำสำราญ  เราก็มุ่งหน้าสู่น้ำตกผาส้วม  ที่สวยอีกแบบหนึ่ง    ซึ่งต้องเดินทางย้อนกลับตามถนนหมายเลข 23  พอ กม.  21  ก็เลี้ยวขวา  ตรงไปอีกประมาณ15  กม.เห็นจะได้  ก็จะถึงแยกเลี้ยวเข้าสู้อุทยานอะไรซักอย่าง   ผมอ่านไม่ออกครับ  จ่ายอีกคนละ  5  พันกีบทั้งคนทั้งรถ   อ้อ  ลืมบอกไป  ตรงน้ำตกตาดเยืองที่ผ่านมาน่ะ  ค่าชม  คนละ  2  หมื่นกีบ  ค่ารถ  5  พันกีบ  ครับ

ที่นี่จะมีสพาน( ลาว )ลิง เดินข้ามน้ำตกด้วย  ก็เก๋ไปอีกแบบ ครับ

ที่นี่มีสาวๆฝรั่ง เช่าแมงกะไซค์  ขี่มาเที่ยวด้วย  อิอิอิอิ  ชอบๆๆๆๆ

พอถ่ายรูปกันพอใจแล้ว  ก็ออกจากน้ำตกผาส้วม  เพื่องมุ่งหน้ากลับไปพักผ่อนที่เมืองปากเซ  โรงแรมจำปาสัก พาเลซ  แต่ก็ขอถ่ายรูปไว้ก่อนเหอะนะ

ขากลับ  ข้างๆทางจะมีร้านรวงของชาวบ้านขายของ  น่ารักมากๆ   ทุเรียนบ้านเราเขาจะกองๆกันไว้  แต่ที่นี่เขาจะห้อนครับ....น่ารักดีแฮะ

พอกลับมาถึงเมืองปากเซ  ก็เป้นเวลาพลบค่ำพอด  ก็เลยออกตระเวณหาของกิน  ก็ที่ๆคนเขาชอบไปกินกันน่ะครับ  แถวริมแม่น้ำของ(โขง) ไกล้ๆกับสะพาน  ลาว - ญี่ปุ่น  นั่นแหละ   ยามเย็บรรยากาศสวยงามมากครับ( ถ้าฝนไม่ตกนะ)

ก็มาทานข้าวกันที่นี่แหละครับ  อาหารถูกมากๆๆ   มื้อนี้จ่ายไป  79000  กีบ  หรือประมาณ 260  บาทไทย ครับ

พูดถึงอาหาร  ก็เป็นแพที่ลอยลำอยู่ในลำน้ำโขงน่ะแหละ   กรุ๊ปทัวร์ชอบมาลงที่สุด  เพราะ  ช่วงที่พวกเราทานอยู่นั้น  มีทัวร์ขึ้นๆลงๆประมาณ 3-4  กรุ๊ปเห็นจะได้

ขออีกซักภาพน่ะ....

เมื่ออิ่มหนำสำราญแล้ว  ก็กลับเข้าที่พักกันครับ.....สวยมั๊กมากๆๆๆ

 � � � � � � � � โอ้ยยยยยย � ตาร้อนหมดแล้วอิจฉาจริงๆ �งานนี้คงหมดเงินไปหลายแสน �ควง 3 เลยนะ

ลืมบอกค่าที่พัก � คืนละ �2296 �บาท �รวมอาหารเช้า � �เป้นห้องใหญ่ � พักได้ �4 �คน ครับ �ถ้าเทียบกับบ้านเราก็ถูกมากๆๆ ครับ �พวกเราพักกันที่ชั้น 4 ห้องเขาจะเป็นห้องแบบเอกเทศ �รอบห้อง �จะมีระเบียงรอบด้าน �และมีชานยื่นไปหาเรือนหลังใหญ่อีกหลัง �ที่อยู่ติดกันครับ �รูปที่ถ่ายมานั้น �คือถ่ายกันหน้าห้องที่เราพักกันนั่นแหละครับ �ห้อง 409 �ครับ

นี่อีกบบรยากาสนึงน่ะครับ  คืนนั้นพระจันทร์ชั่งสวยมาก  ครับ

ป๋าเฮงครับ....ผมว่าทริปหน้า   น่าจะลองมิตติ้งกันที่นี่  น่าจะเวอร์คนะป๋า  ไปกันเป็นคาราวานน่ะครับ....ถ้าสมมติว่าไปกันนะ  ผมรับอาสาเป็นไก่ ครับ...เอ๊ยเป็นไกค์   ครับ  ค่าใช้จ่ายก็ไม่แพงมากครับ  ไปกัน 4  คน  หารกันตกคนละ  3750  บาทครับ   รวมทุกสิ่งทุกอย่าง  ตั้งแต่ออกจาก  กทม.  ยัน  กลับถึง  กทม.  ครับ  อิอิอิอิอิ....ค่าแก๊สแค่ 2134  บาท ครับ  วิ่งไประยะทาง  2300  กว่า  กม.เองครับ   ครับ ป๋า....
วันนี้ดึกแล้ว  ยังไม่จบทริปนะครับ  เดี๋ยวพรุ่งนี้เย็นๆๆ  มาต่อในวันที่ 2  หลังจากตื่นเช้ามาน่ะครับ  วันนี้ขอกลับบ้านก่อนนะครับ.....

                 ไปกลับ 2300 กว่าโลคิดเป็นค่าน้ำมันจะเท่าไรหว้า.... ไม่ไหวมั้ง

ป๋าครับคนที่ใช้น้ำมันขึ้นเครื่องไปคุ้มกว่ามั้งครับเนี่ย

สวยจัง.......

มาแล้วครับ  หลังจากตื่นนอนกันมาแล้วก็เก็บภาพบรรยากาศรอบๆเมืองปากเซ  เพราะอยู่ที่โรงแรม ชั้น 4 สามารถมองเห็นตัวเมืองโยรอบๆได้ครับ

ภาพนี้พลาดไม่ได้  ใครมาต้องถ่ายไว้แน่นอน
เป็นภาพสะพานข้ามแม่น้ำเซโดน  ที่จะวิ่งขึ้นไปเวียงจันทร์ได้

หลังจากทานข้าวเช้าเรียบร้อย ก็เก็บสัมภาระกัน  เพื่อจะมุ่งหน้าสู่น้ำตกคอนพะเพ็ง  ซึ่งอยู่ห่างจากเมืองปากเซไปอีก  150  กม. บนถนนสาย 13
ก่อนออกก็เก็บภาพกันอีกเล็กน้อย

จากนั้นก็ลาเมืองปากเซ  วิ่งยาวโล๊ดดดเลยครับ  แต่พอวิ่งไปถึงประมาณ กม. ที่ 30 กว่าๆ  จะมีด่านเก็บเงิน  อีกแล้ว  ค่าใช้ทาง( จะเก็บฉะเพาะชาวต่างชาติ )  คันละ  2  พันกีบ( 7.5  บาท ไทย )  ทีนี้ก็ยาวไม่มีใครมากวยใจเราอีกเลย  จนถึง  น้ำตกคอนพะเพ็ง  หรือที่เขาร่ำลือกันนักกันหนาว่า  สวยสุด และเป็นน้ำตกที่ใหญ่ที่สุดในเอเชีย ด้วยแหละ..

พอถึงแล้ว ตะลึงในความสวยงามความยิ่งใหญ่ของน้ำตกแห่งนี้จริงๆครับ  รูปภาพไม่สามารถจะเก็บความยิ่งใหญ่ได้หมดครับ

อีกหน่อยน่ะ...

...แถมอีกนิดนะ....

ในขณะที่เรากำลังตะลึง อึ้ง ทึ่ง เสียว...กับน้ำตก  ด้านข้างน้ำตก  ผมแอบหันไปเห็นชาวบ้านกำลังหาปลาอยู่  ด้วยวิถีชีวิตตามธรรมชาติ ของเขา  เลยเก็บภาพมาฝาก( ไม่โป๊นะ )

ไป meeting ไกลๆ ไม่ไหวครับ เอาแบบไปนอนเล่น 1 -2 คืนยังพอได้ ไปหลายวันเดี๋ยวที่บ้านบ่น แต่อิจฉาอยากไปแบบนี้บ้างแต่งานมันเยอะไหนจะแฟนและลูกเรียนหนังสืออีก เลยอดครับ ขืนไปเที่ยวคนเดียวแบบนี้มีหวังได้หาบ้านใหม่

เมื่อชมน้ำตกพร้อมกับถ่ายรูปจนหนัใจแล้ว  ก็ชักหิวสิครับ...เดินขึ้นมาจากน้ำตกประมาณ 2-300  เมตร  ก็จะมีร้านอาหารเพียบครับ  ทัวร์ต่างๆก็ต่างจับจองโต๊ะกันไว้ล่วงหน้า  เราไปกันเองเลยต้องหาร้านที่มีคิวว่างหน่อยน่ะ  แต่อาหารที่นี่ส่วนใหญ่เขาจะเน้นปลาครับ...บางทีเราไม่คุ้นก็เลยต้องสั่งอาหารสิ้นคิดมาทานบ้างเล็กน้อย( ผัดผักรวม / ผักบุ้งไฟแดง  ฮ่าๆๆๆ )
ทานเสร็จก็จ่ายตังค์ครับ....ฮื่อ  เจอบิลจะเป็นลม...เป็นแสนครับ  หนึ่งแสนหนึ่งหมื่นแปดพันกว่า.( กีบ )...( ประมาณ 4 ร้อยกว่าบาทครับ )

อืม ถ้าติดแก๊ซแล้วน่าสนแฮะ

.....

รออ่านอยู่ครับ...ผมไปไกลได้แค่เขาพระวิหาร เมื่อคราวก่อน กำลังว่างแผนจะไปในคราวหน้าเลย ท่านพี่สมาชิกไปนำทางอย่างนี่ดีเลยครับไม่หลงแน่ๆ

ลืมเล่า...ตอนจะกลับจากน้ำตกคอนพะเพ็ง �ผมเจอคาราวานทัวร์ ประมาณซัก 3 -40 �คัน �ได้ �แต่เป็นคาราวานทัวร์ของประเทศเวียดนาม �มั้ง( ผมฟังจากภาษาที่เขาคุยกันนะ ) �แต่คาราวานเขาไกลมากๆๆ �คือ �โฮจิมินห์-จำปาสัก-อุบลฯ � ผมเลยเสนอฝากเป็นไอเดีย �ไว้เฉยๆครับ �แต่ถ้ามีข้อจำกัดอย่างอื่น �ก็ไม่เป็นไรครับ �อิอิอิอิอิ.....
จากนั้น เมื่อทานข้างเที่ยง เราก็มุ่งหน้าย้อนกลับไปที่น้ำตกหลี่ผี �ซึ่งต้องขับรถย้อนกลับมาอีกประมาณ 30 กม. �จะถึงแยกบ้านนากระสังก็เลี้ยวซ้ายเข้าเป้น �เป็นทางลูกรังประมาณ 4 กม. �ก็จะถึงท่าน้ำ � หาที่จอดรถ( เสียอีก �5 �พันกีบ ) �จากนั้นก็ลงเรือหางยาวเพื่อมุ่งหน้าสู่เกาะดอน � ค่าเรือคนละ 28000 �กีบ แบบไป - กลับ ( ประมาณ 105 บาท )

นั่งเรือ..ก็ต้องสวมเสื้อชูชีพด้วยนะจ๊ะ...

ในระหว่างนั่งเรือก็ชมทัศนียภาพ ของมหานทีสี่พันดอนไปเรื่อยๆ  ประมาณ  15 - 20 นาที  ก็ถึงเกาะดอน
พอถึงเกาะดอนต้องนั่งรถสองแถวไปอีกอีกประมาณ 5 กม.  ซึ่งรถสองแถวมีอยู่ว่า  ถ้าจะไปแบบประหยัดต้องรอให้รถเต็มก่อนค่อยออก  จ่ายคนละ 1  หมื่นกีบ( ไป-กลับ )  แต่ถ้าไม่อยากรอ..ก็เหมาครับ   8  หมื่นกีบครับ( 300 บาท )  ไป - กลับ  ครับ  เราเลือกแบบเหมา ครับ...

ถนนบนเกาะดอน( 1 ใน 4 พันดอน )...

พอวิ่งก่อนจะถึงน้ำตกหลี่ผี....จะมีด่านเก็บเงินอีกคนละ  9000  กีบ( 35  บาท)  ...
และสิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นครับ   รถสองแถวน้ำมันหมดครับ...
แต่บนเกาะ  จะมีปั้มน้ำมันครับ...สุดยอดดดดด

...พอไกล้จะถึงน้ำตก  จะมีหัวรถจักร  สมัยฝรั่งเศษเอามาทิ้งไว้น่ะครับ

....ถึงแล้วน้ำตกหลี่ผีครับ...ก่อนจะลงไปดู  ก็ต้องเดินข้ามสะพานล่ะครับ

สวยไปอีกแบบนะครับ...

อีกรูป...

อีกรูปน่ะ

มีอีกภาพนึง  ภูมิใจเสนอครับ...อิอิอิอิ  แอบหันไปเห็นแม่หญิงลาว  ที่เป็นไกด์มากับทัวร์มั้ง  ก็เลยขอถ่ายรูปคู่กะเขาหน่อยน่ะ  เห็นแต่งตัวน่ารักดี   อิอิอิ...ถ้าไม่เกรงใจคนที่ไปด้วยกันนะ  จะชวนไปกินปลาส้มซะหน่อย....ฮ่าๆๆ

ขากลับออกจากน้ำตกหลี่ผี  ก็นั่งรถสองแถวที่เราเหมานั้น  ออกไปเพื่อลงเรือหางยาวกลับสู่ฝั่งที่ท่าเรือบ้านนากระสัง....มีภาพน่ารักๆ  มาฝากด้วยแหละ...

...นี่ก็เป็นทาสของเทคโนโลยีเสียแล้ว...
คนขับรถสองแถวนะเนี่ย  เสียงรถก็ดัง  พี่แกเล่นตะโกนคุยกันเลยอ่ะ...

ขากลับ  ถ่ายทัศนียภาพสองฝากฝั่งแม่น้ำโขง  มีที่พักด้วยนะครับ  แต่สอบถามจะไม่มีไฟฟ้าใช้นะครับ  แต่มีเครื่องปั่นไฟเปิด ปิด  เป็นเวลา ครับ
และก็เห็นวิถีชีวิต  ความเป็นอยู่ของชาวบ้าน  ทำมาหากินอยู่กับลำน้ำโขงนั่งแหละ....

ที่สังเกตุได้อีกอย่างหนึ่งก็คือ  ที่นี่ไม่ใช้แผงรับเสาทีวีกันนะครับ   ใช้ดาวเทียมเท่านั้น  ผมสังเกตุเห็นทุกๆบ้านติดกันหมด  ไม่ว่าจะบ้านใหญ่บ้านเล็ก( มุงด้วยแฝก )ก็ตาม

จากนั้นเราก็ออกจากท่าน้ำบ้านนากระสัง  ก็เป้นเวลาประมาณ 4 โมงเย็นเข้าให้แล้ว  ก็เลยคิดว่าจะไปนอนที่ดอนโขง(  1 ใน 4 พันดอน เช่นกัน )
***  คำว่าสี่พันดอน  ก็คือ  มีเกาะอยู่ในแม่น้ำโขงประมาณ 4 พันเกาะ  ซึ่งเกาะ  ชาวลาว  จะเรียกว่าดอน  ซึ่งแต่ละดอน( เกาะ )นั้นจะมีเนื่อที่เล็กบ้าง ใหญ่บ้าง  แต่เขาจะนับเฉพาะเกาะที่มีผู้คนอาศัยอยู่บนเกาะเท่านั้นได้ 4 พันเกาะน่ะครับ  เดาะดอนคือที่น้ำตกหลี่ผีอยู่  แต่เกาะดอนโขงนั้น  ไม่มีจดท่องเที่ยวหรอกครับ  แต่จะเป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดใน 4 พันเกาะและมีธรรมชาติที่สวยงามที่สุด มีบ้านพัก( เฮือนพัก )เยอะที่สุด  ก็เท่านั้นเอง   
แต่สุดท้ายก็เลยเปลี่ยนใจ  จะไปพักที่เมืองจำปาสักดีกว่า  เพราะว่าตื่นเช้ามาจะได้ไปชมปราสาทวัดภู ต่อเลย  สะดวกดี  ก็เลยขับรถย้อนกลับตามถนนหมายเลข 13  พอถึงบ้าน หลัก( กม.ที่ 30 ) สามสิบ  ก็เลี้ยวซ้ายเข้าไปเป็นถนนลาดยาง  เข้าไปอีกประมาณ   15  กม.  ก็จะเป็นท่าเรือแพขนานยนต์   คือสามารบรรทุกรถยนต์  รถบรรทุก ได้  ทีละประมาณ 8- 10  คัน ครับ  ค่าเอารถข้ามแพขนานยนต์  รถเก๋ง 25000  กีบ ประมาณ 95  บาท  แต่ถ้าใครให้เงินไทย  ก็ต้องจ่าย 100  บาท ครับ  เพราะเขาจะไม่ทอน

ผมไปถึง  แพคันก่อนเต็มก่อนเลยออกไปก่อน  ผมเลยต้องรอๆๆๆๆๆๆ  ประมาณ 1 ชม. เห็นจะได้กว่าจะเต็มถึงจะออก  แต่ถ้าต้องการออกทันที  ก็ต้องเพิ่มตังค์อีก 1-200  บาท  ครับ   แฮะๆๆๆ  รอก็ได้ครับพี่...
แต่ในขณะที่รอนั้น  ก็แก้เซ็งด้วยวิธีการถ่ายภาพดิครับ...บรรยากาศก็อาทิตย์กำลังตกด้วย  แต่ฟ้าครึ้มๆเลยไม่ค่อยสวยเท่าไหร่....

...รอแล้วรออีก  สาวๆๆ  เลยออกอาการเซ็งครับ....อิอิอิอิ 

...นี่ก็คงเซ็งสุดๆๆ   มั๊ง....อิอิอิอิ

...พอเรือเต็ม  ก็พร้อมออก  ฝนก็เริ่มปรอยๆลงน่ะ  วิ่งเข้ารถบนแพจนานยนต์แทบไม่ทัน...

อ้อ  ลืมบอกแพขนานยนต์  ชาวลาวเรียกกันว่า  "  บั๊ก " น่ะครับ   เมื่อขึ้นฝั่งเรียบร้อย  ก็ขับรถตระเวณหาที่พัก  ในเมืองจำปาสักครับ
พูดถึงเมืองจำปาสัก  ซักนิดนึงนะครับ  เมืองจำปาสักเคยเป็นเมืองเล็กๆ  ที่เงียบมากๆ  ใครที่ต้องการอยู่กับธรรมชาติที่แท้จริง  ผมว่าเมืองนี้เหมาะมากๆครับ
ตระเวณอยู่พักหนึ่ง  ก็ได้ที่นี่ล่ะครับ  เขาก็บอกว่าที่นี่  ดีที่สุดแล้ว  ในเมืองจำปาสัก  ครับ( เราเองก็ลงความเห็นกันว่า  จริง  เพราะไม่มีที่ไหนจากที่ตระเวณดู  จะดูดีเช่นนี้ )
มันเป็นเกตเฮ้าส์  เล็กๆ ครับ  ในเมืองนี้หาโรงแรมไม่มีเลยครับ  ( มิน่าล่ะ  พวกทัวร์ถึงต้องตีรถกลับไปพักที่เมืองปากเซกันทั้งหมด )
แต่พวกเรากลับชอบบรรยากาศที่นี่มาก  เพราะตั้งอยู่ริมแม่น้ำโขงเลย  มีร้านอาหารในเกตเฮ้าส์นี้ด้วย  นั่งทานไปฟ้าแลบแปลบๆอยู่ริมฝั่งโขง  โอ๊ยสุดแสนจะโร..ครับ   อิอิอิอิ

พอตอนเช้าเราก็ทานข้าวเช้ากันก่อน  พี่น้องครับ  ผมตกใจมาก  กับอาหารมื้อนี้ครับ
มันคือ...สเต็กลาว  ครับ   สั่งมาทานโอ้พระเจ้า   มันคือหมูรวนหั่นแล้วโรยพริกไทย  ดีๆนี่เอง...พระเจ้า
แต่ก็ทานจนหมดนะครับ   อิออิอิอิ

หลังจากที่อิ่มหนำสำราญ กันแล้วเราก็มุ่งหน้าสู่ปราสาทวัดภูครับ  ซึ่งอยู่ห่างจากเมืองจำปาสัก  ออกไปประมาณ 10  กม. ครับ  เป็นทางลาดยาง ครับ...
ออกมายังไม่พ้นเมืองจำปาสักเลย  แต่วิวมันสวยน่ะ   เอาหน่อยน่ะ...

แป๊บเดียวก็ถึงแล้วครับ  ปราสาทวัดภูครับ  เป็นมรดกโลกด้วยนะเนี่ย..ชาว สปป.ลาว  เขาภาคภูมิใจมากทีเดียวครับ

อีกรูป...

...สุดจะบรรยาย ครับ..

อีกหน่อยน่ะ....

เมื่อขึ้นไปถึงบนสุด  มองลงมา  ก็สวยไปอีกแบบนะครับ....

...เมื่อเราถ่ายรูปกันจนหนำใจแล้ว  เราก็ลงจากวัดภูแล้ว  ก็ตรงดิ่งเข้าเมืองปากเซ  ออกมาถึงกม.ที่ ประมาณ 20  ก็ต้องจ่าย  ค่าผ่านทางอีก  2  พัน กีบ     อ้อ  ลืมบอกไป  สถานที่ท่องเที่ยวปราสาทวัดภูนี้  จะเสียค่าเข้าชมแพงหน่อย  คือ  คนละ  30000  กีบ ( ประมาณ 115  บาท )  รถก็  5  พันกีบ  ครับ
จากนั้นก็เอารถลงแพขนานยนต์( บั๊ก )จ่ายอีก  250000  กีบ   เพื่อกลับเข้าเมืองปากเซ  เพื่อเดินชมตลาดดาวเรือง( ตลาดเมืองปากเซ )ที่โงดัง  กรุ๊ปทัวร์ไหนมา  ก็ต้องมาแวะ ครับ

และที่ขาดไม่ได้  ก็คือ  เครื่องเงินครับ....

...สาวๆ  ก็อดไม่ได้  ที่จะซื้อหามาใส่ ครับ

...ผมไม่ได้ดูเครื่องเงินครับ  แต่ผมดู....คนขายเครื่องเงิน ครับ...อิอิอิอิอิ
เทียบกับเครื่องเงินแล้ว  สวยทั้งคู่ ครับ

...จากนั้นเราก็ทานเฝอ  ในตลาดดาวเรืองเลยล่ะครับ  เพราะหิวมากแล้ว  และเตรียมตัวจะกลับสู่ช่องเม็กแล้วครับ...
พอออกจากตลาดดาวเรือง( ปากเซ )ก็ต้องจ่ายเงินค่าขึ้นสะพานลาว - ญี่ปุ่นอีก  2  พันกีบ  ครับ
พอลงจากสะพาน   สาวๆก็อยากเก็บรูปกับสะพานน่ะครับ  เราก็ไม่ขัดใจ ครับ

...จากนั้นก็มุ่งหน้าสู่ด่านวังเต่า และด่านช่องเม็ก  เพื่อทำเรื่องออก และเข้าเมือง ตามปกติ  ใช้เวลาเรื่องเอกสารไม่นาน  เหมือนวันเข้าแฮะ  แต่มาเสียเวลาเดินดูของฝากนี่สิ....นาน....อิอิอิอิ

...ออกจากช่องเม็กเวลาประมาณ  เกือบๆ 5 โมงเย็น  เราก็มุ่งหน้าสู่ จ. อุบลฯ  แต่ก็ดอแวะที่เขื่อนสิรินธร  ไม่ได้   เอาก็เอาว่ะ...จัดให้...

...ระหว่างเดินทางกลับเจอฝนตกอย่างหนัก   ถึงอุบลประมาณ 6 โมงเย็น ของวันที่ 12 มิถุนายน 2549   ก็เลยแวะเติมแก๊ส  แต่เติมไม่เต็ม  เพราะแพง  เติมพอวิ่งถึงบุรีรัยม์( บุรีรัมย์กับโคราช   ราคาแก๊สเท่ากัน )  จากนั้นก็แวะทานข้าวทานปลากันให้อิ่มหนำสำราญ   จากนั้นก็แวะซื้อของฝากครับ...ออกจากอุบลฯ  ประมาณ 1 ทุ่ม  ถึง  กทม. ประมาณ ตี 1  ครึ่ง  เป็นอันปิดทริปนี่ครับ.....
     สรุป..ในลาว 3 วัน 2 คืน  วิ่งแก๊สตลอด  แต่วันที่  12 ช่วงที่ออกจากวัดภูมานิดเดียว  แก๊สหมดแบบเกลี้ยงถังเลย  เลยสับเป็นน้ำมัน( ที่เติมสำรองไว้  แค่  500 บาท ตั้งแต่ขาไปออกจาก กทม. น่ะครับ  )  วิ่ง กลับมาเมืองปากเซ  ประมาณ  30  กม.  และจากเมืองปากเซ  มาช่องเม็ก ประมาณ 45  กม.  และจากช่องเม็ก  ถึง  อุบลฯ  ประมาณ 95  กม.  รวมแล้ว  วิ่งน้ำมันแค่ ประมาณ  170  กม.  ครับ  นอกนั้น  แก๊สล้วนๆๆ  ครับ....
....ยังงัยก็ฝากเว็ปมาสเตอร์  หรือพี่เฮง  นะครับ  ถ้ามันกินเนื้อทีมากเกินไปก็ลบออกได้เลยนะครับ   แต่ขอไว้ซัก อาทิตย์ค่อยลบนะครับ....อิอิอิอิ
                             

                                                           ****    สบายดี ( ลาว )  =  สวัสดี ( ไทย ) ****

                   ลบแน่ แต่ไม่ใช่เพราะเปลืองเนื้อที่  แอบอิจฉาๆๆๆๆๆ มิน่าหายไปจาก web หลายวันหนึไปต่างประเทศมานี้เอง สวยครับ .. สภาพธรรมชาติของที่นั้นยังสมบูรณ์ เคยไปมา 2 ครั้งแต่ทางด้านเวียงจันทร์ยังชอบเลย.. ความเป็นธรรมชาติของบ้านเมือง ขนบธรรมเนียมประเพณี ไปขับมอเตอร์ไซค์ฝั่งนั้นยังหลงไปขับชิดซ้ายเลย หากมีเวลายาวๆ อยากกลับไปเยือนอีก

ผมอยากไปเป็นทาร์ซานฝั่งโน้นน่ะ ภูเขา ป่าไม้ ยังสมบูรณ์อยู่มากๆ

โอว์  รถเก๋งก็ไปเที่ยวลาวได้ด้วยหรือนี่ อยากไปอยากไป สงสัยต้องเตรียมวางแผนซะแล้ว ยังงัยจะขอคำปรึกษานะครับ คุณตุ้มอยู่คลอง9ทันยะหรือปล่าว ผมอยู่องครักษ์ครับ

ตอบพี่ จอนท์ 305 ครับ  ไปได้สบายๆครับพี่  ทางลาดยางตลอดทางครับ  มีเป็นลูกรังเฉพาะที่เข้าจุดท่องเที่ยวเท่านั้น  แต่ก็ไม่เกิน 3  กม. หรอกครับพี่   และที่ผมประทับใจที่สุดก็ ไม่ว่าจะเวลาเช้า สาย บ่าย เย็น  ก็ไม่มีรถติดครับพี่   ทั้งในเมืองนอกเมือง  โล่งตลอดครับ....
อ้อ...ผมชื่อ ตั้ม นะครับ  อยู่คลอง 9   เส้นธัญบุรีครับ  ว่างๆผมจะขับเลยบ้านตนเอง  เพื่อเข้าไปทักทายพี่จอนท์  ที่องค์รักษ์  นะครับ....วานขอเบอร์พี่จอนท์  ด้วยดิครับ   อิอิอิอิ   เกรงใจ....

เบอร์ผม 09-1262002 ครับ ส่วนใหญ่เสาร์อาทิตย์ผมจะอยู่ที่บ้าน ทำรถน่ะครับ วันทำมะดาอยู่ระยองฮิครับ(ผมหา ท-ทง ในคีบอร์ดไม่เจออ่ะ)  ผมชอบเอาเจ้าเปอร์โยของผมไปเที่ยวไกลๆบ่อยๆ บางทีไปที่ที่แบบไม่น่าจะไปได้ ผมชอบเรียกมันว่า 305 ออฟโรดอยู่เรื่อย เสาร์อาทิตย์ไหนว่างๆขับรถมาเที่ยวที่บ้านสิครับ ยินดีต้อนรับ โทรมาก่อนก็ดีจะได้ตั้งตัวทัน เพราะบางทีทำรถอยู่กลัวจะไม่มีเวลาต้อนรับเต็มที่

คุณ ตั้ม ครับ ช่วยลงที่ติดต่อให้หน่อยครับ เพือปรึกษาครับ อยากไปบ้างครับ   ;D ;D ;D ;D ;D

ตอบคุณเก่งนะครับ...
ยินดีให้คำแนะนำครับ   อีเมล์ก็  [email protected]  หรือโทร  016328130   ตอนแรกผมก็ปรึกษากับทัวร์ทั้งหลาย  เขาพูดทำนองขู่ๆว่าลำบากอย่างนั้นอย่างนี้  พอไปแล้วสบายมากเลยครับ  แถมประหยัดด้วยครับ  ผมไปกัน 4 คน  ค่าใช้จ่ายหารกัน  ตกคนละ 3750  บาท  ( ตั้งแต่ออกจาก กทม.  ยัน กับถึง กทม. นะครับ )  เองครับ

ส่วนพี่กันย์  ว่างๆก็ทักทายทาง เอ็ม ได้นะครับพี่  ผมกลับมาแล้วววววววว.....

ตอบพี่ จอนท์ 305 ครับ   ขอบคุณนะครับสำหรับเบอร์โทรและขออนุญาตเม็มลงไว้ในเครื่องนะครับพี่ และขออนุญาต(ล่วงหน้า)ในการโทรรบกวนเวลาพี่ไว้ก่อนเลยนะครับ.....ขอบคุณคร๊าบบบบบบบบ.....

 :) :) :) :) :)


..... ก่อนอื่นต้องขอชม คุณตั้มมากๆ ที่นำเอาความรู้สึกดีดีมาแชร์กับเพื่อนๆในเวป 
..... ไม่ใช่ง่ายๆเลยที่ใครจะเอาเรื่องมาเขียนมาเล่า เอารูปมานั่งอัพโหลดทีละรูปทีละรูป (แล้วไม่ใช่หน้าสองหน้านะ ปาเข้าไปตั้งเจ็ดหน้า) เพื่อให้เพื่อนๆได้เห็น ขอชื่นชมในสปีริตจริงๆครับ :) น้อยคนนักที่จะทำได้ถ้าไม่รัก(vlove) จริงๆ


..... อ่านกระทู้เสร็จทำให้ผมอยากไปบ้างจัง แต่คงต้องเปลี่ยนไปติดแก๊สก่อนอะครับ อิอิ ค่าแก๊ส สองพันกว่าๆถ้าเอาสี่คนหารตกคนละ ห้าร้อยกว่าๆเอง อิจฉาโคดๆครับ ถ้าเป้นน้ำมันละก้อ กระเป๋าบานไปแล้วแน่ๆ 5555+   อ่านแล้วอยากให้มีทริปไกลๆแบบอบอุ่นๆแบบนี้บ้างครับ  ไปหน้าฝนซะด้วย รถมีปัญหาอะไรบ้างไหมครับ ??  สมบูรณ์ 100 % หรือไม่ ?? ความร้อนละครับ ?? สถาพถนนในลาวเป็นยังไงแบบไหน บ้างครับ ?? ค่าใช้จ่ายเบ็ดเสร็จต่อคนแล้วประมาณเท่าไรอะครับ ?? โอ๊ย อีกหลายๆคำถามเลยนะเนี้ย ผมถามแทนอีกหลายๆคนที่อยากรู้และกัน  เยี่ยมจริงๆครับกระทู้นี้

ยิ่งอ่านยิ่งรู้สึก อิจฉาตาร้อน อยากไปบ้างครับ..อนาคตข้างหน้าหากผ่านไปทางไหนจะมาเอาลงเวปบ้างดีกว่าเผื่อจะมีคนสนใจบ้าง..ช่วงนี่ดูท่าทีรัฐบาลไม่รู้จะเอายังไงกับรถที่ติด LPG  ใครพอทราบอะไรบอกด้วยนะครับจะได้เตรียมเนื้อเตรียมตัวถูก...อิอิ...

ตอบพี่กันย์ครับ  ค่าใช้จ่ายทั้งหมดตั้งแต่ออกจาก กทม. ( 9 มิ.ย. 49  11.20น.) ยันกลับเข้ามา กทม. ( 12 มิ.ย. 49  01.30น. )  4  คน  ก็ตกคนละ 3500  ครับ   แต่ก่อนไปคำนวนไว้คร่าวๆ จะตกคนละประมาณ 3750  บาท  แต่แผนกเก็บเงินจะเก็บคนละ 4 พันไว้ก่อน  พอกลับมาถึง กทม.  เหลือตังค์กองกลางอีก 2025 บาท   ก็เลยเฉลี่ยคืน  คนละ 506 บาท ครับ  ค่าใช้ที่ว่านี้ไม่ได้รวมค่าซื้อของฝาก หรือเครื่องประดับ(เครื่องเงิน)นะครับ
   ส่วนเรื่องความสมบูรณ์ของรถนั้น  ก็สมบูรณ์ 100 % ครับพี่กันย์   ไม่มีปัญหาใดๆเกิดขึ้นครับ  ความร้อนปกติ  แอร์ปกติ บรรทุกคน 4 คน + สัมภาระขาไปประมาณ 5 - 60 กก.  ขากลับหนักหน่อยเพราะของฝากเยอะหน่อยน่ะครับ.... ที่ผิดปกติก็คือรถเลอะครับ  เพราะช่วงขากลับ( จากช่องเม็ก  -  อุบลฯ )เจอฝนตกหนักมากๆๆ จนมองแทบไม่เห็นทาง  ต้องค่อยๆคลานไปน่ะครับ   อิอิอิ    อ้อ  กับอีกอย่างนึงก็คือ  เหนื่อยครับ  เพราะขับคนเดียว  พี่เขาจะขับช่วยอยู่หรอก  แต่อวดความเป็นสุภาพบุรุษ ครับพี่....

ตรงโครงคอนกรีตนี้เป็นท่าเรือสมัยฝรั่งเศสสร้างไว้ในสมัย ร.5 ซึ่งเป็นท่าเรือขนถ่ายผ่านบนบกแล้วค่อยไปลงแม่น้ำโขงตอนใต้ในเขตเขมร เพราะเรือไม่สามารถผ่านแม่โขงช่วงนี้ได้ เพราะน้ำตกหลีผี เป็นโขดหินชัน จะต้องระเบิดตัดหินตรงน้ำตกหลีผี แต่ทางไทยไม่ยอม (สมัยก่อนฝั่งโขงด้านตะวันตกเป็นของไทย)  ฝรั่งเศสจึงบีบบังคับขอพื้นที่ฝั่งโขงตะวันตกเป็นที่ขนส่งผ่าน ไทยจึงจำยอมต้องยก ผแผ่นดิน คือ บริเวณหมู่บ้านแขวงจำปาศํกดิ์ ปัจจุบัน รวมทั้งวัดพลู ให้ฝรั่งเศส

ตรงเมืองนี้แหละเคยเป็นอำเภอหนึ่งของไทย ชาวบ้านคนแก่ ๆ ยังคุ้นเคยกับความเป็นไทย ได้เคยยินมาว่า บิดาของนายกรัฐมนตรีไทยคนหนึ่ง เป็นนายอำเภอเก่าเมืองนี้

ของแนะนำให้ฝากรถไว้ที่ท่าเรือข้ามแพ บั๊ก ดีกว่า แล้วลงแพทันทีไม่ต้องรอคิวรถ เมื่อถึงฝั่งวัดพูก็จ้างสามล้อเครื่องจะถูกกว่า และควรแวะชมพิพิธภัณฑ์ของทางการ ซึ่งถึงก่อนวัดไม่กี่กิโล จะได้ประหยัดเวลาในการข้ามเรือด้วยการนำรถส่วนตัวข้ามโขง

ที่ตรงนี้มีรีสอร์ทสวยๆ แบบบังกาโลประมาณ 10 กว่าห้อง แนะนำให้ไปนั่งที่ร้านกาแฟของรีสอร์ทสั่งกาแฟท้องถิ่น มาดื่ม พร้อมกับนั่งชมวิว ของหุบเขา พร้อมกับน้ำตกได้อย่างสบาย ๆ หรือจะพักค้างคืนที่นี่ก็ได้ราคา ไม่แพงมาก  ประมาณ พันกว่าบาท

ค่าประกันภัยรถ เราสามารถจ่ายตามระยะเวลา ผมเคยข้ามทางเวียจันทร์ ค่าประกันภัย อย่างต่ำ 7 วัน แค่ 225 บาทครับ