ขอคุยเรื่อง"คนที่ป่วยมีโรคภัยไข้เจ็บบ้าง" รถยังซ่อมได้ คนซ่อมไม่ได้ตายแง๊แก๋

Re: ขอคุยเรื่อง"คนที่ป่วยมีโรคภัยไข้เจ็บบ้าง" รถยังซ่อมได้ คนซ่อมไม่ได้ตายแง๊แก๋ By: P205
วันจันทร์ที่ 28 มิถุนายน 2010 เวลา 11:16:53

สวัสดีครับทุกท่านที่เปิดอ่านกระทู้นี้ มันอาจจะมีประโยชน์บ้างไม่มากก็น้อย ผมเห็นว่าปัจจุบันนี้คนสนใจแต่เรื่องภายนอกกายกันมาก แต่ไม่ค่อยสนใจกับเรื่องภายในกายสักเท่าไร เพราะอะไรท่านทราบใหม ถ้าไม่ทราบจะบอกให้ครับ เพราะธรรมชาติเขาสร้างลูก กะตา ให้ตื่นขึ้นมาก็มองแต่ข้างหน้าออกไปเท่านั้น มันจึงไม่ค่อยมองเข้ามาภายในใจและกายของเรานัก ฉะนั้น ผมขอบอกทุกท่านว่าขอให้กลับมาสำรวจตัวเราเองมากๆ สักหน่อย คนเราถ้าไม่เจ็บป่วยแล้วก็ไม่ค่อยสนใจตัวเอง สนใจแต่สิ่งรอบข้าง...แค่นี้ก่อน่ครับคุยเพลินไป
วันนี้ขอคุยเรื่องที่เป็นวิทยาศาสตร์สักเล็กน้อย ที่พอจะพิสูตรให้เห็นกะตาได้บ้างและเห็นเป็นประโยชน์ไม่มากก็น้อย แก่สุขภาพของเรา??? ท่านผู้ใดรู้จักแร่แพรนริทรั่มบ้าง ขณะนี้เขามีขายและใช้กันอยู่ราคาอาจแพงไปสักนิดหน่อย(มิได้โฆษณา เล่าสู่กันฟังเฉยๆ) ผมเห็นเขาโฆษณาทางโทรทัศน์และมีการพิสูตรให้เห็น ผมเป็นคนที่อยากรู้และชอบพิสูตรว่ามันจริงเท็จแค่ใหน ก็เลยสั่งซื้อมาหลายเดือนแล้วราคา2อันเป็นแร่แบนกลมใหญ่-เล็กราคาชุดละ1900บาท เอามาทดลองตามที่เขาโฆษณา เออ เห็นผลแฮ เวลาปวดตรงใหนก็เอามาแปะดูก็ค่อยยังชั่วและหายได้เหมือนกันแฮ เมื่อเดือนที่แล้วมีอีกบริษัทหนึ่งประกาศขายอีกก็เลยสั่งซื้อมาเพื่อจะเอาไปให้พ่อและญาติทดลองใช้ดู ราคาชุดละ3900บาทมี4อัน ผมแขวนคอไว้ให้ถูกตัวเวลาปวดข้อมือก็เอามาแปะไว้สัก5-10นาทีก็ค่อยยังชั่วปวดหายได้ และผมไปพบคุณปู่่ท่านหนึ่งทำไมผมถึงเรียกว่าปู่่ เพราะอายุท่านปาเข้าไปตั้ง91ปีตัวก็โตพอควร ที่ไปทำบุญที่วัดด้วยกันคุยกันและรู้ข่าวว่าท่านใช้อยู่ก็เลยถามท่านว่าใช้อยู่เลอะครับ ท่านก็เปิดอกเสื้อให้ดูอันเปอเรอเลยแขวนคออยู่ ท่านก็เล่าให้ฟังว่าเมื่อก่อนนั้นเดินต้องใช้ไม้เท้ายัน ตอนนี้ไม้เท้าทิ้งไปแล้วเดินสบายและรู้สึกว่าท่านกระชุ่มกระชวยดีครับ(ถ้าทุกท่านอยากทราบคุณภาพก็เปิดเวปอ่านนะครับ) ผมเห็นว่าน่าจะมีประโยชน์ต่อชีวิตประจำวัน จึงเล่าสู่ให้กันฟังตามประสามีประสบการณ์และเห็นว่าจะช่วยบรรเทาอาการเจ็บป่่วยขั้นต้นได้พอควร ถ้าใครพอจะหาซื้อมาใช้ได้ก็ทำนะครับพอมีประโยชน์เป็นการให้รางวัลกับสุขภาพตัวเองและคนรอบข้างได้บ้างไม่มากก็น้อยดีกว่าไม่ทำอะไรให้เลยนะครับ ขอจบห้วนๆ เลยครับ สวัสดีมีโชคให้รำรวย ปราศจากโรคภัยไข้เจ็บทุกท่าน เทอญ. โชคดี

Re: ขอคุยเรื่อง"คนที่ป่วยมีโรคภัยไข้เจ็บบ้าง" รถยังซ่อมได้ คนซ่อมไม่ได้ตายแง๊แก๋ By: P205
วันอังคารที่ 13 กรกฎาคม 2010 เวลา 11:01:14

สวัสดีครับทุกท่านที่ได้เข้ามาอ่านกระทู้นี้ ผมสังเกตุดูว่าพวกเราชาวเปอร์โยพร้อมญาติไม่ค่อยจะเจ็บป่วยกันเท่าไรน๊ะ ถือว่าโชคดีมากครับ ขออวยพรให้สุขภาพดีมีสุขทุกท่าน วันนี้ผมจะขอคุยเรื่องโรคภัยไข้เจ็บให้ทุกท่านฟังอีกเรื่องหนึ่ง ผมได้พบและอ่านหนังสือเล่มหนึ่งเล่าถึงวิธีการรักษาโดยประสบการณ์จากภูมิปัญญาชาวบ้านในการรักษาโรคภัยไข้เจ็บ เขียนโดย นายศุภกิจ นิมมานนรเทพ อดีตรองอธิบดีกรมทะเบียนการค้า และอดีตรองอธิบดีกรมการค้าต่างประเทศ กระทรวงพานิชย์ ซึ่งท่านได้เขียนแบบเล่าให้ฟังถึงวิธีการรักษาแบบแผนโบราณมาหลายเรื่อง แต่ครั้งนี้ผมจะขอนำเรื่องที่ท่านได้เขียนมาเรื่องหนึ่ง คือการรักษาคนที่เป็่นโรค "เบาหวาน"(อย่างนี้ต้องตั้งโรงน้ำตาล) โรคนี้การรักษาแพทย์ปัจจุบันรักษาไม่หาย ได้แต่บรรเท่าและควบคุมเท่านั้น แต่วิธีรักษาของท่านศุภกิจ รักษาง่ายๆ พูดสั้นๆว่าใช้ "ลูกมะแว้ง" กิน คิดว่าทุกคนคงจะรู้จักถ้าไม่รู้จักก็ถามคนเก่าๆดูได้ โดยท่านฯบอกว่าให้คนที่ "ป่วย กินลูกมะแว้ง วันละกำมือของตนเอง ต้องกินติดต่อกันทุกวันเป็นเวลาหนึ่งเดือน ("ห้ามเว้น") ถ้าเว้นต้องเริ่มนับหนึ่งใหม่" วิธีกินจะกินอย่างไรก็ได้ เช่น กินสดๆ นึ่งหรือลวกจิ้มน้ำพริก หรือพัดหมู ไก่ กุ้ง ปลาฯลฯ แล้วแต่ถนัด และ "ห้ามกินของแสลงตามที่หมอปัจจุบันห้ามนั่นแหละ สำคัญคือข้าวเนียวทุเรียน(ของโปรด)เป็นต้นฯลฯ ได้มีคนกินมะแว้งหายมาแล้ว ถ้าใครพบคนที่เป็นก็ช่วยบอกต่อเพื่อเอาบุญกันด้วย ทดลองกินได้เพราะเป็นพืชสมุนไพรคล้ายมะเขือพวงเท่านั้นเอง มีขมนิดหน่อยเอง ครั้งนี้ขอเสนอเรื่องลูกมะแว้งแก้เบาหวานก่อน และคราวหน้าจะมาเล่าเรื่องต่อไปอีก อาจจะเป็นประโยชน์ต่อทางเลือกของคนที่ป่วยได้ ในโอกาสต่อไป ขอให้ทุกท่านปราศจากโรคภัยไข้เจ็บทุกท่าน เทอญ โชคดี

Re: ขอคุยเรื่อง"คนที่ป่วยมีโรคภัยไข้เจ็บบ้าง" รถยังซ่อมได้ คนซ่อมไม่ได้ตายแง๊แก๋ By: munott
วันอังคารที่ 13 กรกฎาคม 2010 เวลา 11:35:41

ได้ความรู้ดีจัง อ่านซะเพลินเลย เอามาลงบ่อยๆนะครับพี่ ชอบๆ โอ๊วๆๆๆ ยอดจริงๆๆ

Re: ขอคุยเรื่อง"คนที่ป่วยมีโรคภัยไข้เจ็บบ้าง" รถยังซ่อมได้ คนซ่อมไม่ได้ตายแง๊แก๋ By: P205
วันอังคารที่ 13 กรกฎาคม 2010 เวลา 14:42:05

:555:ได้ซิน้อง ขอพักสมองหน่อยฉบับนี้พิมพ์หลายตลบกว่าจะส่งได้แทบเลือดตากระเด็นเพราะไม่ชำนาญการไช้คอมมินิส เอ๊ย คอมพิวเตอร์ ผมก็อยากเผยแพร่สิ่งที่มีอยู่ให้ทุกคนทราบ กลัวเวลาผมตายไปแล้วมันจะศูนย์ไปกับผมปล่าวๆ ผมอยากให้คนไทยหันมานิยมของที่มีประโยชน์โดยไม่ต้องเสียกะตังมากมาย พืชข้างถนนหนทางที่มีประโยชน์ยังมีอีกมากที่เราไม่รู้จักเอามาใช้ เราชอบแต่ไวไว...สะดวกแกะปั๊บเทน้ำปุ๊บกินได้เลยเอยไปใหนเนีย....เสียกระตางมากๆแต่ไม่นึกถึงผลเสียตามมามากนัก ขอเวลาหน่อยนะใจเยงๆๆจะกินอาหารยาให้อะหร่อยต้องใจเยงๆๆๆๆขอให้ทุกท่านจงโชคดีมีสุขทุกท่าน เทอญ