Vlovepeugeot ชมรมคนรักเปอโยต์ (เปอร์โยต์) ประเทศไทย  Web สัญจร

Pages: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24, 25, 26, 27, 28, 29, 30

ก่อนถึงตัวอำเภอสังขละบุรี จะมีทางแยกไปด่านเจดีย์สามองค์ ระยะทางไปยังด่านเจดีย์สามองค์ประมาณ 10 กว่ากิโล

---

เราเดินทางถึงตัวอำเภอสังขละบุรีประมาณ 6 โมงครึ่ง

---

ข้ามสะพานข้ามห้วยซองกาเลีย

ประวัติความเป็นมา ที่นี่เป็นอำเภอที่ติดต่อกับชายแดนพม่า ห่างจากตัวเมืองกาญจนบุรีประมาณ 215 กิโลเมตร ไปตามทางหลวงหมายเลข 323 เส้นทางนี้ตัดผ่านภูเขาเลียบทะเลสาบเขื่อนวชิราลงกรณ์ จะสามารถมองเห็นทัศนียภาพทะเลสาบที่งดงาม ตัวอำเภอสังขละบุรีตั้งอยู่บริเวณที่ลำน้ำสามสายมาบรรจบกันอันได้แก่ ห้วยซองกะเลีย ห้วยบีคลี่ และห้วยรันตี รวมเรียกว่า ?สามประสบ? ไหลรวมกันเป็นแม่น้ำแควน้อย

อำเภอสังขละบุรีเป็นอำเภอที่มีชาวมอญตั้งบ้านเรือนอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก จึงสามารถพบเห็นวิถีชีวิตประเพณีเก่าแก่แบบดั้งเดิมของชาวมอญ ณ ที่แห่งนี้ สังขละบุรีเป็นเมืองเก่าตั้งแต่สมัยอยุธยา เมืองชายแดนเล็กๆ ที่ไม่เคยร้างราผู้คน จุดเปลี่ยนสำคัญของเมืองนี้เกิดขึ้น 2 ครั้ง

- ครั้งที่ 1 คือราวปี 2494 เมื่อหลวงพ่ออุตตมะซึ่งเป็นภิกษุชาวมอญจากเมืองมะละแหม่ง พาชาวมอญอพยพหนีภัยสงคราม และความแร้นแค้นเข้ามาพึ่งพระบรมโพธิสมภาร โดยช่วยกันสร้างวัดและบ้านเรือนขึ้นเป็นชุมชนมอญ อยู่ริมแม่น้ำฝั่งตรงข้ามตัวอำเภอ จากนั้นก็มีชาวมอญอพยพเข้ามาสมทบอีก เป็นระลอกจนกลายเป็นชุมชนใหญ่

- ครั้งที่ 2 เกิดขึ้นในราวปี 2527 เมื่อมีการสร้างเขื่อนเขาแหลม (ปัจจุบันเปลี่ยนชื่อเป็นเขื่อนวชิราลงกรณ์) สันเขื่อนอยู่ที่ อ. ทองผาภูมิ แต่พื้นที่กักเก็บน้ำช่วงปลายเขื่อนกินถึงสังขละบุรี ไม่เพียงไร่นามากมาย ตัวอำเภอสังขละบุรี รวมทั้งวัดวังก์วิเวการามของหลวงพ่ออุตตมะและหมู่บ้านมอญ ก็ล้วนต้องจมหายไปหมดสิ้น ชาวบ้านต้องย้ายวัดและบ้านเรือนขึ้นมาตั้งกันใหม่ที่เหนือเขื่อน

ถึงวันนี้ทั้งชาวมอญและอ่างเก็บน้ำเหนือเขื่อน กลายเป็นทรัพยากรทางการท่องเที่ยวที่สำคัญของสังขละบุรี ทั้งนี้ยังไม่นับป่าเขาลำเนาไพรและด่านเจดีย์สามองค์ซึ้งติดกับป่าทุ่งใหญ่นเรศวร ป่าดงดิบซึ่งยังไม่ได้สำรวจ การมานอนพักผ่อนที่รีสอร์ตสวย ๆ และชมทิวทัศน์ริมน้ำ ข้ามสะพานไม้ไปเที่ยวชุมชนมอญ และวัดหลวงพ่ออุตตมะที่อยู่ฝั่งตรงข้าม ซึ่งคนสังขละเรียกอีกฝั่งว่า "ฝั่งมอญ" หรือสะดวกหน่อยก็ขับรถข้ามสะพานปูนที่อยู่ตรงถนนใหญ่ไปได้เลย

---

จัดแต่เช้า เลยนะครับ พี่วัฒน์ ยาวไปครับ ยาวไป

---

 มาถึงตรงนี้ก็ต้องนี่เลย..... พระอาทิตย์ขึ้นหลังสะพานไม้ที่ยาวที่สุดในโลก ถ่ายจากสะพานซองกาเลีย เวลา 6.00 น. โดยประมาณของเช้าวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2554  

---

จอดรถกันบนถนน เก็บบรรยากาศ พระอาทิตย์ขึ้นยามเช้าที่สังขละบุรี  

---

แสงแห่งรัก ที่ซองกาเลีย

.............. โลกนี้เป็นสีชมพู  ..................

---

นายแบบ-นางแบบ ประจำทริป
อิอิ เอากล้องไป แต่ไม่ยอมเอาแบตเตอรี่กล้องไป 555.505

---

เราเดินทางต่อไปที่สะพานไม้ กันดีกว่า ระหว่างทางมีพระออกบินฑบาต

---

ไปต่อเลยครับ พี่เจษ

---

อะไปกันต่อตามป้าย....

---

ขับไปตามถนนเข้าหมู่บ้าน พระอาทิตย์เริ่มส่องแสงขึ้นเรื่อยๆ

---

บ้านเรือนชาวมอญ ที่อาศัยอยู่ใน สังขละบุรี

---

ถึงแล้ว ตลาดบริเวณ หน้าทางไปสะพานมอญ บริเวณนี้มีร้านอาหาร ร้านขายของที่ระลึก และอื่นๆ อีกมากมาย

---

จอดรถกันตรงข้างทางนี่แห๊ละ..วันนี้เจ้าเปิ๊บหายไป  จอดพักผ่อนอยู่ที่ป้อมปี่... ไม่กล้าขึ้นเขา 555.55

---

ท่านชายบอม กับ คุณนาย  เดินตรวจตลาดมอญ 
รถไม่ได้ขับมา นั่งสบายใจเฉิบ พอเค้าจอดรถ เดินเฉิบๆ นำหน้าไปเลย ปล่อยให้คนขับรถวัฒน์ ดูความเรียบร้อย

---

ผมก็ว่า วัฒน์หายไปไหน ที่ไหนได้ กลัว แดงดีแปดหาย ไปจ้างยามมาเฝ้ารถ อุอุ 

---

อุอุ ท่านคุณพ่อ สั่งให้มาตรวจอ่ะครับ ว่าสาวๆแถวนั้น ยังสวยเหมือนเดิมไหม ฮร่าๆๆๆๆๆ 555.505

---

มันกำลังส่องดูตัวเองอยู่ พอดีรถมันยังเงาอยู่ อิอิ

---

สักพัก..วัฒน์เดินก้มหน้าก้มตามา ปากก็บ่นไป
เจ้าอ้วนนะ เจ้าอ้วน นั่งรถมาก็หนัก ถึงที่มันไม่รอกันเลย กร๊อดๆๆๆ 

---

SMF Archive Funded by SMF For Free Free Forum Hosting
SMF Hacks