จากหน้ามือเป็นหลังเท้าเลยครับ
จากที่ผมได้เป็นแฟนพันธุ์แท้ของคุณจิราวุดมานานมาก ประมาณ 2 ปีกว่า ๆ คุณเขามีแต่ความสุขเมื่อได้ใช้ 305 คันนี้
จากการนึกย้อนไปในความทรงจำ ผมจำได้ว่าคุณเขาเคยบอกว่ารถดีมาก ๆ ใครจะซื้อเท่าไหร่ก็ไม่ขาย
สมัยนั้นคุณเขาอยู่นครปฐมหรือไงนี่ ถามหาอู่ก่อนเลยครับ บอกจะเอารถไปทำ ไปติดแก๊ส
สักพักก็ย้ายไปอยู่เชียงราย พี่แกมาอีกแล้วหาอู่เชี่ยวชาญเปอร์โยกลางดอย จะบอกว่าไม่ต้องถึงเชี่ยวชาญหรอกมังครับ แค่จะถ่ายน้ำมันเครื่องก็ถอดน๊อตไม่ได้แล้ว
ผ่านมาสักพักพี่แกมาโผล่ที่ลี้ ชื่นชมรถเปอร์โย 305 อยู่พักใหญ่ หาอู่เชี่ยวชาญเหมือนเดิม หาที่สั่งอะหลั่ย หาที่ติดแก๊ส ที่เติมแก๊ส ต่าง ๆนานา
แล้วได้เปลียนชื่อเป็น จิรา กระทู้แต่ละกระทู้ที่ตั้งมามักจะมีเพื่อนสมาชิกมาต้อนรับพี่แกเสมอ ผมคนหนึ่งที่เป็นแฟนพันธุ์แท้พี่แก (ขนาดไม่ต้องดูชื่ออแค่อ่านสำนวนในการเขียนกระทู้ยังรู้เลย)
ต่อมาพี่แกก็มาถามว่าจะเล่น 406 เท่าไหร่?(ถ้าจำไม่ผิดนะ)
สักพักจะเอาฟอร์ดเรนเจอร์ จะซื้อสด ด้วย โอ้ แม้เจ้า
แล้วในที่สุดก็ประกาศขายรถที่เมืองลี้ เจ้าของตำนานที่เล่าขานกัน
นึกว่าจะจบแล้วเขาก็โผล่มาในชื่อ โอโหนีโม่นี่แหละ
คำถามแรกที่ผมจำได้คือหาปั๊มแก๊สที่สัตหีบ จะย้ายมาเร็ว ๆ นี้ ผมได้อ่านแค่นี้แหละก็เดาได้เลยว่าเป็นเจ้าของตำนานเมืองลี้แน่นอน และแล้วก็ใช่จริง ๆ
ผ่านมาไม่นานแกก็มาหาถังแก๊สมือสอง จะไปถอดมาจากซากแท็กซี่ ช่วงนี้แกมาอยู่แถว ๆ ลาดกระบัง พร้อม ๆ ก็โปรโมทอู่ทำสีผีมือระดับเทพ
สักพักแกไปโผล่ที่เมืองกาญ แกก็ยังรักในความเป็นเปอร์โยอยู่ ยังอุตส่าหาอู่ที่ไว้เนื้อเช่อใจได้ เจอช่างเทพเข้าให้ ติดแก๊ส เรียบร้อยด้วย
แกก็จะมาขายไปออกรถกระบะมาขนเด็กขึ้นดอย
มาวันนี้พี่แกได้พลิกวงการใหม่ด้วยการหันหลังให้กับเปอร์โย หันมาใช้มอไซด์ เพีงเพื่อจะเก็บเงิน สด ๆ ๆๆๆ ไว้ธนาคารเพียงอย่างเดียว
จบข่าว ต่อไปนี้เว็บเราก็จะไม่มเจ้าของตำนาน อีกแล้ว เศร้าครับ อือือื
ผู้เขียน
